Abonelikler

Ben Orhangazi'de doğdum. Bir zeytin ağacında, güneşe karşı. Sonra Eşref Usta beni dalından topladı, tuzladı, yağa yatırdı. Hayatımdan memnundum.

Bir gün kavanoza konup bir eve gönderildim. Her sabah kahvaltı, her sabah alkış. Ta ki o pazar sabahına kadar: kapak açıldı ve kavanozda bir tek ben kalmıştım. Ev halkı bana baktı, ben onlara baktım. Kimse bir şey demedi. Simit bile utandı.

O gün bir karar aldık: bir daha hiçbir zeytin kavanozda yalnız kalmayacak. Ben bitmeden arkadaşlarım yola çıkacak. Ayda bir, üç ayda bir, yılda bir. Ne zaman isterseniz.

Aşağıda altı kutu var, altısında da benim akrabalarım. Biri sofrada nöbet tutar, biri monokl takar, biri bıyıklı bir ağadır. Birini evinize alın. Söz, kavanozun dibini bir daha görmeyeceksiniz.